Bwrw dail

Elen Wyn

Nofel fer drawiadol sy’n trafod cymhlethdodau cariad, galar, Cymreictod a chur ffarwelio a chartref oes.

Cyfweliad gyda elen wyn

Dwed ’chydig am dy lyfr diweddaraf, Bwrw Dail.

Cyfrol fer sy’n bwrw golwg ar gymhlethdodau cariad, galar a Chymreictod, a hynny drwy brofiadau pâr priod sy’n gwerthu eu cartref. Mae’r llyfr hefyd yn ceisio cyfleu grym natur yn wyneb bygythiadau gan bobol.

Beth ydi ystyr y teitl Bwrw Dail?

Mae’r nofel hon yn symud rhwng realiti a’r byd rhithiol, fel nad ydi’r darllenydd byth yn hollol siŵr be sy’n digwydd ‘go iawn’. Mae gan goed ran allweddol yn natblygiad y plot, ac yng nghanol y cyfnodau tywyllaf mae hi’n bwrw cawodydd o ddail. Mae’r coed yn rhybuddio, ac yn cynnig adferiad.

Beth wnaeth dy ysbrydoli i sgwennu’r nofel yma?

Ystyr y gair ‘adra’! Mae o’n bwnc sy’n peri cyfyng-gyngor i mi fel merch o Wynedd, ond sydd bellach yn byw yn Nyffryn Clwyd. Dwi byth yn gwybod sut i ateb y cwestiwn “O le ti’n dod?” Dwi wedi syrthio mewn cariad efo Dinbych ond hefyd yn hiraethu am Gaernarfon. Felly, ble ydi ‘adra’ erbyn hyn?

Mae mudo hefyd yn bwnc sy’n cael ei drafod yn y byd newyddiadurol yn aml iawn, a dwi’n teimlo ein bod i gyd yn fudwyr o fath. Mae’r themâu yma hefyd yn amserol, wrth ystyried bod y cyfnodau clo wedi gorfodi pawb i aros ‘adra’. Ydi syniad y darllenwyr o le neu beth ydi ‘adra’ wedi newid? I mi, teimlad ydi o, nid brics a chyrtens!

Beth wyt ti’n ei fwynhau orau am sgwennu?

Mae o’n ddihangfa i fyd hollol wahanol i ’mywyd bob dydd, a chyfle i greu straeon dychmygol.

Beth yw dy hoff lyfr neu gyfrol?

Fel plentyn, Cyfrinach Betsan Morgan, Gwenno Hywyn.

Fel oedolyn, The Silence of the Lambs, Thomas Harris.

Mae gen ti fywyd prysur iawn rhwng dy swydd a magu teulu – sut wyt ti’n llwyddo i jyglo bob dim?

Tydw i’m yn honni ’mod i’n brysurach nag unrhyw un arall, mae pawb yn brysur y dyddiau yma! Ond mi fydda i’n teimlo’n rhwystredig ar adegau nad oes gen i fwy o amser i ysgrifennu’n greadigol wrth i fywyd teuluol a gwaith fy nghadw i’n brysur.

Ond dwi wedi dod i sylweddoli nad oes rhaid cael ‘amser ysgrifennu pwrpasol’ bob tro. Mae ’na fodd myfyrio yn greadigol wrth wneud gweithgareddau dyddiol ailadroddus. Yn aml iawn, mi fydda i’n breuddwydio wrth olchi llestri neu hwfro, yn meddwl am gymeriadau newydd wrth deithio yn y car, ac yn sgwennu syniadau yn fy mhen wrth fynd â’r ci am dro.

O’n i’n arfer teimlo’n drist nad o’n i’n medru treulio oriau o flaen y cyfrifiadur yn teipio, ond rŵan dwi’n trio edrych ar y sefyllfa drwy lygaid gwahanol. Mae bywyd llawn dop yn gallu bod yn fantais i awdur, achos mae dyletswyddau gwaith a theulu yn aml iawn yn fy ysbrydoli i feddwl am syniadau creadigol.

Pa dri gair sy’n dy ddisgrifio orau?

Eiriolwr. Hwyr. Mwythlyd.

A oes gen ti lyfr arall ar y gweill?

Nag oes. Dwi’n cael pyliau o fod isio sgwennu drwy’r amser, a chyfnodau wedyn o fethu meddwl am sgwennu paragraff, hyd yn oed!

O brofiad, beth fyddai dy gyngor di ar gyfer rhywun sydd â’r awch i sgwennu ac yn ystyried gyrfa fel awdur?

Ysgrifennwch syniadau yn eich meddwl cyn eu sgwennu ar bapur.

Blas o’r gyfrol

Adolygiadau

‘Dyma nofel gan lenor hyderus a phrofiadol, un sy’n llawn dychymyg.’ Rhiannon Ifans